شیما صادقیان

شیما صادقیان هنرمندی است که نقاشی را زبانی برای بیان احساسات انسانی می‌داند؛ احساساتی فراتر از واژه‌ها که در رنگ، فرم و سکوت آثارش جان می‌گیرند.

در آثار او، پیکره‌ی انسان به نمادی از جهان درونی بدل می‌شود؛ بازتابی از تنهایی، امید، ترس، عشق، تردید و رهایی.

زبان بصری او متأثر از اکسپرسیونیسم، سمبولیسم و سورئالیسم است و از رنگ و فرم برای آشکار کردن لایه‌های پنهان احساس بهره می‌گیرد؛ آنچه گاه حتی برای خود انسان نیز به‌سادگی قابل بیان نیست.

پیکره‌های زنانه در آثارش نه در تقابل، بلکه در امتداد تجربه‌ی انسانی دیده می‌شوند؛ استعاره‌ای از آسیب‌پذیری و قدرت، و میل همیشگی به رهایی.

برای او، نقاشی تلاشی است برای تبدیل امر نادیدنی به تجربه‌ای قابل‌لمس؛ جایی که احساس به تصویر بدل می‌شود.

«من احساسات را نقاشی می‌کنم، نه چهره‌ها را.»

آثار او دعوتی‌اند به مکث، تأمل و کشف معناهایی که در سکوت، روشن‌تر از کلمات دیده می‌شوند.

سبک آثار شیما صادقیان

• اکسپرسیونیسم
• سمبولیسم
• سورئالیسم
• پیکرنگاری زنانه